A

A

† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)

† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)
† Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου (Ψαλ. 50,17)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΣ: Νικολάου Μάννη: ''Ελληνική ασπίς κατά του Γρηγοριανού Ημερολογίου'' (Το Ημερολογιακόν Ζήτημα στην Ορθόδοξη Ανατολή κατά τα έτη 1581-1901)



Αναγνώσαμε το εξαίρετο πόνημα του εκπαιδευτικού κ. Νικόλαου Μάννη, το οποίο αποτελείτο από 278 σελίδες και φέρει τον τίτλο''Ελληνική ασπίς κατά του Γρηγοριανού Ημερολογίου''.  Το παρόν πόνημα αποτελεί συνέχεια του ''Διπλού πέλεκυ  κατά του Γρηγοριανού Ημερολογίου''  και δίνει το δεύτερο χαστούκι σε όσους κατά καιρούς, αλλά έως και σήμερον, υπεράσπιζαν και υπερασπίζουν  την Καινοτομία της αλλαγής του Ημερολογίου.

Αξίζουν συγχαρητήρια στον εκδότη δια την πολλών ετών κοπιαστική εργασία έρευνας και ανεύρεσης των σπάνιων και πολύτιμων αυτών χειρογράφων, και τον ευχαριστούμε δια την έκδοση του πονήματος αυτού.

Η εργασία αυτή δίνει απαντήσεις σε όσους τόσα έτη ψευδώς μας έλεγαν ότι το ημερολόγιο δεν έχει καταδικασθεί:

«Ἐν ἔτει ζρα΄ ἠθροίσθη Σύνοδος ἐν Κων/πόλει παρόντος τοῦ Κων/πόλεως Ἱερεμίου, τοῦ Ἀλεξανδρείας Μελετίου, καὶ τοῦ ἱεροσολύμων Σωφρονίου, ἥτις ἀναθεμάτισε τὴν διόρθωσιν ταύτην, καὶ τοὺς κρατοῦντας αὐτὴν» 

(ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΔΟΣΙΘΕΟΥ σελ. 108, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΤΟΥ Γ΄ σελ. 141, ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ σελ. 192, ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ σελ. 261-263).

Σε όσους ασχολήθηκαν και ασχολούνται δικαιολογούμενοι με τηντυφλολογίαν της αστρονομίας:

«.....ματαιολόγων ἀσχολούντων παραφρόνημά ἐστι, τὸ περὶ τὴν ἀσχολοματαιολόγον τυφλολογίαν τῆς ἀστρονομίας (δι ἢν αἱ πλείονες αἱρέσεις ἀνεφύησαν) νέον αὐτῶν ἐφευρεθὲν Καλαντάριον....» (ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΕΡΑΜΕΥΣ σελ. 117)

Σε όσους μετακίνησαν τα όρια που έθεσαν οι πατέρες μας:

«οὐ γὰρ ἡμῖν εἴθισται, οὔτε ἴδιον τοῖς ἀνατολικοῖς μετακινεῖν ὅρια αἰώνια, ἃ οἱ πατέρες πνευματοκινήτως θεμελιώσαντες ἐδραίως κατεστήριξαν»(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΤΟΥ Γ΄ σελ. 125)

Σε όσους προσθέτουν ή αφαιρούν από τα ήδη παραδεδωμένα:

«....διὰ τοῦτο λοιπὸν καταφρονᾶτε τὸν λέγοντα κανόνα ὅτι ὅστις εὐγάλει ἡ ἐμβάλει ἀπὸ τὰ παραδεδωμένα ἀνάθεμα ἔστω....»  (ΑΓΓΕΛΟΥΔΗ ΕΞ ΑΙΝΟΥ σελ. 143)

Σε όσους ''αστροθεάμονες'' ενδιαφέρθηκαν για το πολίτευμα της αστρονομίας και όχι της Εκκλησίας:

«ἡ μία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἀποδεικνύεται ὅτι δεν ἔχει διόλου ἀνάγκην να ὁδηγηθῆ ἀπὸ τὸ Νέον Καλενδάριον διὰ να εὔρη τὴν ἰσημερίαν.... μὴ οὖσα προσηλωμένη στα γήινα ἀλλ' εἰς τὰ πνευματικά... Τὸ δὲ Νέον Καλενδάριον ἐμπορεῖ να ἦναι ἀναγκαῖον μόνον εἰς τὸ πολίτευμα τῆς Ἀστρονομίας τῶν οὐρανίων σωμάτων....τὸ Καλενδάριον καὶ ἡ Χρονολογία δεν εἶναι ἐπιστήμην ἀνήκουσα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν....» (ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΥΛΑΜΠΙΟΥ σελ. 158)

Σε όσους εισήγαγαν αλλά και δέχονται έως και σήμερα αμετανοήτωςτον άσκοπο νεωτερισμό της αλλαγής του ημερολογίου το φέροντα ταραχές εις την Εκκλησία:

«ἡ Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία ἀπέρριψε τὸ Γρηγοριανὸν ἡμερολόγιον, χαρακτηρισθὲν ὡς νεωτερισμὸς ἄσκοπος καὶ δυνάμενος να ἐπιφέρῃ ταραχὰς ἐπιβλαβεῖς... Τὸ ἡμερολόγιον ἠμῶν ἔχει ἐλλείψεις τινάς, ἀλλ' αὗταί εἰσιν ἐπουσιώδεις καὶ διὰ τοῦτο οὐδεμία ἀνάγκῃ μεταβολῆς αὐτοῦ· πρέπει δὲ να διατηρήσωμεν αὐτό, καθόσον πρῶτον ὀφείλουμεν σεβασμὸν εἰς τὴν Οἰκουμενικὴν Σύνοδον τὴν κανονίσασαν αὐτό, καὶ δεύτερον ἡ μεταβολὴ δύναται να ἐπιφέρῃ συγχύσεις καὶ ταραχὰς ἐπιβλαβεῖς...» (ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ σελ. 192 και σελ. 201).

Σε όσους ψευδώς μας έλεγαν ότι το ζήτημα του ημερολογίου δεν έχει σχέση με την θρησκευτική πίστη μας:

«ἠμεῖς οἱ Ἀνατολιται ἔχομεν ὡς ἀρχὴν τὸ «σπεῦδε βραδέως», μὴ μεταίιροντες εὐκολως τὰ ὅρια ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἠμῶν, καὶ μάλιστα ἐπὶ ζητημάτων ἐχόντων οἰανδήποτε, ἔστω καὶ πόρρωθεν, ἔμμεσον σχέσιν με τὴν θρησκείαν. Ὅτι δὲ τὸ ἡμερολόγιον ἔχει ἔμμεσον σχέσιν με τὴν θρησκείαν καὶ ἀρκετὰ στενὴν μάλιστα ἐξάγεται οὐχὶ μόνον ἐκ τοῦ ὅτι ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτᾶται ἡ μεγίστη τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν, τὸ Πάσχα, ὡς καὶ πᾶσαι αἱ ἐξ αὐτοῦ ῥυθμιζόμεναι..... Μολονότι τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς ἐπιστημονικόν, ὁ ἁπλοῦς λαὸς ὅμως, ἡ μεγίστη δηλαδὴ πλειοψηφία τῶν ὀρθοδόξων, ἕνεκα τῆς ἐμμέσου σχέσεως τοῦ ἡμερολογίου πρὸς τὴν θρησκείαν καὶ δὴ πρὸς τὸ Πάσχα, θεωρεῖ τὸ ζήτημα καθαρὰ θρησκευτικόν. Ἡ ἀπότομος λοιπὸν ἀλλαγῇ τοῦ ἡμερολογίου θὰ ἰσοδυνάμει εἰς τὰ ὄμματα τοῦ λαοῦ πρὸς ἀπόπειραν τροποποιήσεως τῆς πίστεως τῶν Πατέρων του, πρὸς αὐτόχρημα ἐκφραγκισμόν...». (ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΔΕΛΗΚΑΝΗ σελ. 242-243).

Σε όσους τόσα έτη μας κατηγορούσαν ως αμαθείς:

«Πολλοὶ καὶ ἐκ τῶν ἡμετέρων κατακρίνουσιν ἠμᾶς ὡς ἀμαθεῖς καὶ ἀνεπιστήμονας καὶ ὅτι μετ' ἰσχυρογνωμοσύνης ἐμμένοντες προσκεκολλημένοι εἰς τὰ ἥδη ἀπαρχαιωμένα δεν θέλομεν συμμορφωθώμεν πρὸς τὰς ἀνακαλύψεις τῶν νεωτέρων μαθηματικῶν... Ἠμεῖς ἐν τοσούτω ἐπιμένομεν, καὶ ἐπιμενοῦμεν, φυλάττοντες καὶ τηροῦντες οὐχὶ τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ τὰς προτάσεις τοῦ μὲν η του δὲ, ἀλλὰ τὰς διατάξεις Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ τὴν διηνεκῆ ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν 1563 ἐτῶν»  (ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΒΟΥΛΙΣΜΑ σελ. 249-256).

και πολλά άλλα τα οποία σας προτείνουμε να αναγνώσετε ανεπιφύλακτα! 

Τα δυο αυτά πονήματα δεν πρέπει να έχουν θέση μόνον εις την βιβλιοθήκη μας, αλλά και σε επίσημες βιβλιοθήκες, διότι αποτελούν αντικείμενο έρευνας για πολλούς μελετητές και ερευνητές της ιστορίας αλλά και της πίστεώς μας!

Ευχόμαστε στον εκδότη να μας προσφέρει εις το μέλλον και πολλές άλλες εκδόσεις οι οποίες θα είναι προς δόξαν Θεού αλλά και πρός εμπλουτισμόν των γνώσεων και της πίστεώς μας!

Είθε ο Δεσπότης Χριστός να του χαρίζει κάθε ευλογία! Τον ευχαριστούμε!


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ: krufosxoleio@yahoo.gr



Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΩ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΣ



Ἀριθμὸς Πρωτ. 2483
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Πρεσβύτεροι καὶ Διάκονοι·
Θεοφιλὲς Ποίμνιο τῆς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας μας
τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος·
 Χάρις καὶ ἡ Εὐλογία παρὰ Θεοῦ νὰ εἶναι μετὰ πάντων ὑμῶν!

ΟΠΩΣ εἶναι γνωστόν, συνεκλήθη πρὸ μηνὸς στὸ Κολυμπάρι Χανίων στὴν Κρήτη ἡ λεγομένη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», τὴν ὁποίαν προέβαλαν τὰ κοσμικὰ μέσα ἐνημερώσεως ὡς δῆθεν γεγονὸς ἰδιαίτερα σημαντικὸ καὶ ἱστορικό.

Ἐπὶ ἕναν περίπου αἰῶνα, καὶ ἰδίως κατὰ τὴν τελευταία ἑξηκονταετία, τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως εἶχε τὴν πρωτοβουλία γιὰ τὴν σύγκληση μιᾶς τέτοιου εἴδους συνόδου, σὲ μὴ Ὀρθόδοξη ὅμως βάση καὶ μὲ διάθεση ἐπιβολῆς Καινοτομιῶν, ὅπως εἶχε προβλεφθεῖ τόσο ἀπὸ τὸ Πατριαρχικὸ Διάγγελμα τοῦ 1920, ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ λεγόμενο «Πανορθόδοξο Συνέδριο» τοῦ 1923 στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπὸ τὸν γνωστὸ τέκτονα πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη.

 ἀλλαγὴ τοῦ Πατροπαραδότου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου, ἡ ὁποία ἀποτολμήθηκε ἐντελῶς ἀντικανονικὰ τὸ ἑπόμενο ἔτος 1924, εἰς ἐφαρμογὴν Οἰκουμενιστικῶν καὶ Ἀντιχριστιανικῶν διατάξεων, ἄνοιξε τοὺς ἀσκοὺς τοῦ αἰόλου γιὰ τὴν αἰχμαλωσία καὶ τὸν ἐξοικουμενισμὸ τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

 ἵδρυση τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν» τὸ 1948 καὶ ἡ λεγομένη Ἄρση τῶν Ἀναθεμάτων μὲ τοὺς Παπικοὺς τὸ 1965, κατέδειξαν πασιφανῶς ὅτι ἡ χαραχθεῖσα ἑνωτικὴ/οὐνιτικὴ πορεία δὲν ἦταν κατὰ Θεόν, ἐφ’ ὅσον σήμαινε τὴν ἀνεπίτρεπτη ἀνάμειξη ἀληθείας καὶ ψεύδους καὶ ἔπληττε εὐθέως τὸ 9ο ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως: «Εἰς μίαν ἁγίαν καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».

Διότι γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ δὲν ὑπάρχουν αἱρέσεις καὶ αἱρετικοί, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐκκλησία ἔχει δῆθεν ἀπεριόριστα ὅρια, στὰ ὁποῖα συμπεριλαμβάνονται ὅλοι οἱ βαπτισμένοι στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, καὶ ὅτι ὅλοι μαζὶ συναποτελοῦν δῆθεν τὸ κοινὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Οἱ δὲ θεολογικὲς διαφορὲς συνιστοῦν δῆθεν «διαφορετικὲς παραδόσεις», ὡς νόμιμες ἐκφράσεις τῆς αὐτῆς Πίστεως, ποὺ δὲν ἔχουν ἀρνητικὴ ἐπίπτωση στὴν μυστηριακὴ χάρη καὶ δομὴ τῶν διαφόρων «ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων» τῶν ἑτεροδόξων· μέσῳ δὲ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅλα αὐτὰ γίνονται δεκτὰ καὶ διακηρύσσονται ἐπὶ δεκαετίες, βιώνονται καὶ ἐκφράζονται μὲ πολλοὺς τρόπους καὶ σὲ πολλὰ ἐπίπεδα.

Ὅμως, ἐπιθυμία ἀνέκαθεν τῶν κατ’ ὄνομα ὀρθοδόξων, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἦταν ὅλα τὰ ἀνωτέρω νὰ ἀποκτήσουν καὶ μία «πανορθόδοξη συνοδικὴ» ἔγκριση καὶ ἐπιβεβαίωση, ὥστε νὰ νομιμοποιηθοῦν καὶ νὰ ἀποτελοῦν τμῆμα ὑποχρεωτικὸ τῆς ἐπισήμου πιστευτέας διδασκαλίας τους.
Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο ἤθελαν ἐπίσης νὰ ἐπιλύσουν καὶ ἄλλα χρόνια προβλήματα ποὺ τοὺς ταλανίζουν σὲ τοπικὸ καὶ εὐρύτερο γεωγραφικὸ ἐπίπεδο.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἐσπευσμένα, παρὰ τὶς ἕως καὶ τὴν τελευταία στιγμὴ διαφορές τους, ἀκόμη μάλιστα καὶ τὶς δηλωμένες ἀποχὲς τοπικῶν ἐκκλησιῶν, προχώρησαν ἀκάθεκτοι στὴν πραγματοποίηση τῆς ὡς ἄνω λεγομένης συνόδου τους, μὲ τὴν ἐπιμονὴ τῆς πρωτοπόρου σὲ αὐτὸ τὸ ὅραμα Κωνσταντινουπόλεως διὰ τοῦ ἐπικεφαλοῦς αὐτῆς κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ ἐπιτελείου του.

Ὅμως, γιὰ οὐσιαστικοὺς καὶ γιὰ τυπικοὺς λόγους ἔχει ἤδη τονισθεῖ καὶ ἀποδειχθεῖ, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ὄντως «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», ἀλλὰ γιὰ «συνοδικὴ καινοτομία» καὶ «συνοδικὸ πραξικόπημα», γιὰ «συνέδριο Ἀποστασίας τῶν Χανίων» ἤ ἀκριβέστερα γιὰ «οὐνιτική, οἰκουμενιστικὴ καὶ φιλοπαπικὴ ψευδοσύνοδο».

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἠχηρὰ ἀρνητικοί, ἀλλὰ ἀληθέστατοι χαρακτηρισμοί, αἰτιολογήθηκαν τόσο ἀπὸ ἡμᾶς προοιμιακῶς, στὸ Μήνυμα Ἐγρηγόρσεως τῆς Διορθόδοξου Συσκέψεώς μας πρὸ διμήνου, ὅσο καὶ ἀπὸ σοβαροὺς καὶ ἀπροκαταλήπτους κριτικούς της μετὰ τὴν σύγκληση τῆς κατ’ οὐσίαν ψευδοσυνόδου αὐτῆς στὴν Κρήτη.

Ἀπὸ ὁμολογιακὴ αἴσθηση εὐθύνης, ὡς Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μὲ πρώτιστο καθῆκον «τὴν οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» καὶ «τὴν ἑνότητα τῆς Πίστεως» (Ἐφεσ. δ’ 5) ἐπιβεβαιώνουμε, ὅτι ἡ Οἰκουμενιστικὴ Συνάθροιση τοῦ Κολυμβαρίου Χανίων δὲν ἀποτελοῦσε συνέχεια τῶν ὄντως Ἁγίων Συνόδων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, διότι ἀντὶ νὰ καταδικάσει αἵρεση καὶ αἱρετικούς, ἐνέκρινε τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ δέχθηκε προσεκτικὰ μέν, ἀλλὰ μὲ τρόπο καταφανῆ, τὶς κοινότητες τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἑτερόδοξες ἐκκλησίες» καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους αὐτῶν, τοὺς ὁποίους προσεκάλεσε ἐπισήμως, ὡς «παρατηρητὲς ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν»!

Ψῆφο εἶχαν μόνον οἱ Προκαθήμενοι τῶν λεγομένων ἐπισήμων τοπικῶν ἐκκλησιῶν ποὺ συμμετεῖχαν, οἱ ὁποῖοι ἐνήργησαν, ὅπως ὀρθὰ παρατηρήθηκε, ὡς «συλλογικοὶ πάπες», οἱ δὲ κολοβωμένες ἐπισκοπικὰ ἀντιπροσωπίες τους δὲν εἶχαν οὔτε δικαίωμα ἐλευθερίας λόγου καὶ ἐκφράσεως, ἐφ’ ὅσον ἀποκάλυψαν κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ὅτι ὑπέστησαν πίεση ἤ καὶ ὑβρίσθηκαν σὲ περίπτωση διαφωνίας! Τὸ ἄν θὰ ὑπέγραφαν ἤ ὄχι τὰ ἐγκριθέντα κείμενα ἦταν κάτι ἄνευ οὐσιαστικῆς σημασίας. Οἱ Προκαθήμενοί τους ὑπέγραψαν γιὰ λογαριασμὸ τῶν ἐκκλησιῶν τους τὰ ἕτοιμα κείμενα γιὰ ἕξι θέματα, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ἁπλῶς κάποιες «διακοσμητικὲς» διορθώσεις καὶ ἔτσι φάνηκε ὅτι ὑπῆρξε «συνοδικὴ ὁμοφωνία» στὴν ψήφισή τους, σύμφωνα μὲ μία ἐπίπλαστη, προσχεδιασμένη καὶ ἀναγκαστικὴ σχεδὸν συμφωνία.

Τὸ κύριο ἐνδιαφέρον ἦταν στραμμένο στὸ κείμενο: «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον», μέσῳ τοῦ ὁποίου ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ θεσμοθετήθηκε-ἐπισημοποιήθηκε καὶ θριάμβευσε. Οἱ δῆθεν διορθωτικὲς προτάσεις, ποὺ ἀφοροῦσαν μᾶλλον στὴν ὁρολογία, ἀπὸ μέρους τῆς Νεοημερολογιτικῆς ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἄλλαξαν τὸ νόημα τοῦ ἀπαραδέκτου κειμένου καὶ δὲν ἀπέτρεψαν τὴν εἰσαγωγὴ τῆς κακοδοξίας.

Ὅσοι ὅμως «ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ» καὶ εἶναι «περὶ τὴν πίστιν ἀδόκιμοι» (Β’ Τιμ. γ’ 8) καὶ ἄστοχοι (Α’ Τιμ. στ’ 21), δὲν ἀκολουθοῦν τὴν ὑγιαίνουσα διδασκαλία καὶ λογίζονται ὡς «πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» (Β’Τιμ. γ’ 13)· «οἱ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν» (Ρωμ. ιστ’ 18), γιὰ τὸν λόγο δὲ αὐτὸ ἀποκόπτονται ὡς καταστροφεῖς τῆς ἑνότητος τῆς Πίστεως τῆς Ἐκκλησίας.

Ἄρα λοιπόν, ὅσοι ἐπίσκοποί τους δὲν ὑπέγραψαν τὸ ὡς ἄνω κείμενο ἤ καὶ ὁποιοδήποτε ἄλλο σὲ ἐκείνη τὴν Συνάθροιση, δὲν εἶναι «ὁμολογητές», ὅπως διετυμπάνισαν κάποιοι, γιὰ νὰ ἐξαπατοῦν ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους, ἀφοῦ δὲν διεχώρησαν τὴν θέση τους καταγγέλοντες τὴν κακοδοξία καὶ ἀποκηρύσσοντες αὐτὴν καὶ τοὺς ἀκοινωνήτους κακοδόξους φορεῖς αὐτῆς.

Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ ἀνησυχοῦντες κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς Καινοτομίας, οἱ ὁποῖοι καταβάλουν προσπάθεια νὰ ἀποδείξουν τὸ ἤδη γνωστόν, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο γιὰ Σύνοδο Ἁγία καὶ Μεγάλη· πράττουν ὅμως τοῦτο γιὰ νὰ πείσουν τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ὅσους τοὺς ἀκολουθοῦν, ὅτι πρόκειται γιὰ κάτι ἄκυρο καὶ ἄρα μὴ ὑποχρεωτικὸ καὶ ἐφαρμόσιμο καὶ ὅτι δύνανται πάντως αὐτοὶ νὰ συνεχίσουν ἀδιατάρακτα τὴν κοινωνία τους μὲ τοὺς ἀποδεδειγμένα κακοδόξους. Αὐτὴ ἡ πονηρὴ σκοπιμότητα, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ συμβαίνει ἀνεπιγνώστως, εἶναι πλανερὴ καὶ καταδικαστέα.

Ἀφελὴς ἐπίσης φαίνεται καὶ ἡ προσδοκία κάποιων ἄλλων, ὅτι οἱ μὴ συμμετέχουσες τέσσερις τοπικὲς ἐκκλησίες διατηροῦν δῆθεν τὴν Ὀρθοδοξία καὶ θὰ συγκαλέσουν σύνοδο γιὰ νὰ ἀκυρώσουν τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμβαρίου! Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας καὶ Μόσχας συμμετέχουν ἐνεργὰ στὸν Οἰκουμενισμό, οἱ δὲ μέχρι στιγμῆς δηλώσεις ὅσων ἐκκλησιῶν δὲν ἔλαβαν μέρος καμμία ἔνδειξη γιὰ καταδίκη δὲν περιέχουν, παρὰ μόνον ὅτι δὲν θεωροῦν ὑποχρεωτικὲς τὶς ἀποφάσεις γι΄ αὐτές, διότι δὲν συμμετεῖχαν οἱ ἴδιες καὶ παραβιάστηκε ἡ ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας μεταξύ τους.

Τὰ ὑπόλοιπα προβλήματα σχετικὰ μὲ τὴν Κολυμβαρικὴ Συνάθροιση, τὸ ἄν δηλαδὴ ἐπρόκειτο γιὰ γεγονὸς ποὺ ἐξέφραζε τὸ διεθνιστικὸ σύστημα, ἄν ξοδεύτηκαν τεράστια ποσά, ἄν ὑπῆρξε ἐκκοσμίκευση, παρασκήνιο ἤ κοσμικὴ διπλωματία, ἄν ἡ ἀστυνόμευση ἦταν ἀφόρητη, ἄν ἐξυπηρετήθηκαν γεωπολιτικοὶ στόχοι Δυτικῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ τῆς νέας τάξεως πραγμάτων τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ἀποτελοῦν ἀναμενόμενες παρενέργειες ἑνὸς κατ’ ἐπίφασιν ἐκκλησιαστικοῦ γεγονότος, τὸ ὁποῖον ὡς στερούμενο τῆς θείας εὐλογίας καὶ ἐπιδοκιμασίας, ἦταν φυσικὸ νὰ παρουσιάζει διάφορες ἐκτροπὲς σὲ πολλὰ ἐπίπεδα.

Ἐκτὸς ἄλλων, ἦταν ἐμφανὲς ὅτι ἡ Συνάθροιση αὐτὴ δὲν ἀσχολήθηκε μὲ ζητήματα ἀμέσου ἐνδιαφέροντος, ὅπως τοῦ ἐπανευαγγελισμοῦ ἑνὸς παραπέοντος στὰ πάθη κόσμου, τῆς διορθώσεως τῆς ἑορτολογικῆς/λειτουργικῆς διαιρέσεως τῶν Ὀρθοδόξων, τῶν ἐθνικιστικῶν σχισμάτων (λεγόμενο «Μακεδονικό», Οὐκρανικὸ κ.ἄ.), τῶν πλανῶν καὶ ψευδοπροφητειῶν, τοῦ κατακλυσμοῦ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ/σατανισμοῦ ὡς ἀποκαλυπτικοῦ σημείου, τῶν ἐσχατολογικῶν ἀνησυχιῶν, τῶν θεμάτων βιοηθικῆς, τῆς ἀποτελεσματικῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν διωγμῶν τῶν Χριστιανῶν παγκοσμίως κλπ., ὡς καὶ τῆς προφητικῆς καὶ χαρισματικῆς κλήσεως σὲ Μετάνοια καὶ Ἐκκλησιοποίηση τῶν ἀνθρώπων.

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνδεικτικῶν γεγονότων, ἐλάχιστοι μόνον προέβησαν σὲ διακοπὴ κοινωνίας μὲ τοὺς κακοδόξους Οἰκουμενιστάς, σύμφωνα μὲ τὴν Ἱεροκανονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἐλάχιστοι ἀκόμη ἀπείλησαν σὲ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τους, μὲ ἀβέβαιο ἀποτέλεσμα. Ὅπως φαίνεται, ὁ ἐθισμὸς τῶν πολλῶν στὴν ἀπὸ δεκαετίες ἄμεση ἤ ἔμμεση κοινωνία τους μὲ τὴν αἵρεση, σύγχυσε τὰ κριτήριά τους καὶ ἄμβλυνε τὶς συνειδήσεις τους, ὥστε στὴν ἀποφασιστικὴ ὥρα καὶ στιγμὴ νὰ μὴ καθίστανται δεκτικοὶ τῆς δωρεᾶς τῆς ὄντως Ὁμολογίας, στὴν θεωρία καὶ τὴν πράξη, μὲ συνέπεια.

Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς οἰκτρᾶς καταστάσεως, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας καλεῖ τὰ τέκνα Αὐτῆς σὲ ἐπιμονὴ καὶ ἐνθάρρυνση, ὥστε καὶ τὸν θησαυρὸ τῆς Πίστεως νὰ κρατήσουν ἀνόθευτο καὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ τὸν μεταδώσουν στοὺς μεταγενεστέρους. Ὅσοι πιστεύουν ὀρθοδόξως καὶ δὲν ὑποπίπτουν στὸν πειρασμὸ τῆς ἀμέσου ἤ ἐμμέσου κοινωνίας μὲ τοὺς κακοδόξους Οἰκουμενιστάς, καὶ ἐπίσης ζοῦν μὲ μετάνοια καὶ προσπάθεια νὰ τηρήσουν τὴν πίστη τους στὴν πράξη τῆς καθημερινῆς ζωῆς, αὐτοὶ θὰ ἐλεηθοῦν παρὰ τοῦ Φιλανθρώπου Σωτῆρος μας στὶς πονηρὲς ἡμέρες τῆς ἀποστασίας, τὶς ὁποῖες διερχόμαστε. Εἴθε τὸ καλὸ παράδειγμα τῶν τέκνων τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ ἑλκύσει πολλοὺς ἐγκλωβισμένους ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς πλάνης καὶ αἱρέσεως στὴν ἐλευθερία τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ!

Σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο, χρειάζεται σοβαρὴ ἀποτίμηση καὶ ἐνημέρωση, ἀλλὰ καὶ ἀντιμετώπιση τῶν οἰκουμενιστικῶν κακοδοξιῶν, καὶ πρὸς τοῦτο, ὅπως καὶ γιὰ τὴν προετοιμασία μιᾶς ὄντως Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μας, ἡ Ἱερὰ Σύνοδός μας ἔχει ἤδη ὁρίσει εἰδικὴ Ἀρχιερατικὴ Ἐπιτροπή.

Ἐν τούτοις, δυνάμεθα νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι ὁ ἀρχέκακος ἐχθρὸς τῆς σωτηρίας καὶ τῆς ἑνότητος ἐγείρει πολλὰ ἐμπόδια, ἐκμεταλλευόμενος τὶς ἀδυναμίες τῶν ἀνθρώπων, ἀκόμη κάποτε καὶ τῶν Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας· προτρέποντες ὅμως σὲ μία προσευχητικὴ συνδρομὴ ἁπάντων, Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, ἐλπίζουμε ὅτι ὁ Δωρεοδότης Κύριός μας, ἡ Κεφαλὴ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, θὰ μᾶς διατηρήσει σταθεροὺς καὶ ἑνωμένους ἕως τέλους, θὰ μᾶς στηρίξει στὴν χάρη τῆς Ὁμολογίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐξαγγελίας Αὐτῆς σὲ Σύνοδο Ὀρθόδοξη τὸ συντομώτερο δυνατόν, καὶ θὰ μᾶς ἀξιώσει τῆς αἰωνίου Βασιλείας τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν!
Ἐν ἔτει σωτηρίῳ ,ΒΙΣΤ’ τῇ ιη’ Ἰουλίου
Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος
† Ὁ Ἀθηνῶν ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Τὰ Μέλη
† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Διαυλείας ΑΚΑΚΙΟΣ
† Ὁ Λαρίσης καί Πλαταμῶνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
† Ὁ Εὐρίπου καὶ Εὐβοίας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ
† Ὁ Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ
† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
† Ὁ Θεσσαλονίκης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
† Ὁ Δημητριάδος ΦΩΤΙΟΣ
† Ὁ Τορόντο ΜΩΫΣΗΣ
† Ὁ Ἀµερικῆς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
† Ὁ Φιλίππων καὶ Μαρωνείας ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
† Ὁ Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ
† Ὁ Μεθώνης ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
† Ὁ Νόρα ΜΙΧΑΗΛ
† Ὁ Λούνης ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ
† Ὁ Γαρδικίου ΚΛΗΜΗΣ
† Ὁ Ἔτνα καὶ Πόρτλαντ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ
† Ὁ Βρεσθένης ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ
† Ὁ Θεουπόλεως ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

ΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ 
Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
† Ὁ Δημητριάδος ΦΩΤΙΟΣ

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΠΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ



ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
 
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΠΟΝΗΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΔΙΠΛΟΥΣ ΠΕΛΕΚΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ" (ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΔΩΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1581-1901. ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΟΙ ΛΕΓΟΜΕΝΟΙ "ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ" ΔΕΝ ΞΕΦΥΤΡΩΣΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟ 1924 ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΚΑΙΝΟΦΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟ ΑΥΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ, ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΕΝΟΙ ΕΥΘΑΡΣΩΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ: krufosxoleio@yahoo.gr

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Περὶ τῆς Συνοδικῆς ἐκδηλώσεως μνήμης τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως

alosi 1
Ἀριθμός Πρωτ. 2424

Ἐν Ἀθήναις, 20 - 05 / 02 – 06 - 2016



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Πρὸς ἅπαντα τὸν Kλῆρον καὶ τὸν Λαὸν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Ἀττικοβοιωτίᾳ.


Ἀγαπητὰ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν Συνεδρίαν Αὐτῆς τῆς 1ης /14ης Σεπτεμβρίου 2015, ἀπεφάσισε τὴν διοργάνωσιν Ἐκδηλώσεως μνήμης τῆς Ἁλώσεως τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, τῆς Πρωτευούσης τῆς ὑπερχιλιετοῦς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Αὐτοκρατορίας μας, τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ἐφέτος, ἡ τοιαύτη Ἐκδήλωσις θὰ γίνῃ εἰς τὸ Πολεμικὸν Μουσεῖον Ἀθηνῶν τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγίων Πατέρων, 30 Μαΐου / 12 Ἰουνίου 2016, ὥραν 18.00 (6ην μ.μ.).

Ἡ Ἐκδήλωσις περιλαμβάνει θρήνους καὶ παραδοσιακὰ ἄσματα μὲ θέμα τὴν Ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Τούρκους, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδώσῃ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιαστικὴ Βυζαντινὴ Χορωδία ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Μουσικολογιωτάτου κ. Μιχαὴλ Μακρῆ, καθὼς καὶ τὴν ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος σχετικὴν Ὁμιλίαν τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Ἰωάννου Πολέμη μὲ θέμα:



«Ψευδοσύνοδος Φλωρεντίας - Ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως: Αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι τῆς Οὐνίας».


Εἶναι ἰδιαζόντως ἐπίκαιρος τόσον ἡ Ὁμιλία, ὅσον καὶ ἡ ὅλη Ἐκδήλωσις, διότι καὶ σήμερον ὁ φιλολατινισμὸς καλπάζει καὶ προετοιμάζονται φιλενωτικαὶ ψευδοσύνοδοι, ὥστε νὰ ἀπαιτῆται ἡ σταθερὰ στάσις τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων εἰς τὴν τήρησιν τῆς Παρακαταθήκης τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Τὸ ὅλον δὲ πνεῦμα τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, παραπέμπει εἰς τὴν πρὸ τῆς Ἁλώσεως περίοδον: γενικωτέρα ἔκλυσις τῶν ἠθῶν τῆς κοινωνίας εἰς τὰ ἐδάφη τῆς Ρωμιoσύνης, διαρροὴ τῶν πλέον πεπαιδευμένων ἀνθρώπων πρὸς τὰς Δυτικὰς χώρας, μαζικὴ ἐγκατάστασις εἰς ἡμέτερα ἐδάφη βαρβαρικῶν μωαμεθανικῶν φύλων, κατάθεσις τῶν χρημάτων τῶν πλουσίων Ἑλλήνων εἰς τὰς Τραπέζας τῆς Γένοβας καὶ τῆς Βενετίας, ἐκ μέρους τῶν Κυβερνώντων ἐναπόθεσις τῆς ἐλπίδος τῆς σωτηρίας τοῦ Γένους ὄχι εἰς τὸν Θεόν, ἀλλ’ εἰς τοὺς ἰσχυροὺς τῆς Δύσεως καὶ ἀπαίτησις ἐκ μέρους τῶν Δυτικῶν ταπεινωτικῶν ἀνταλλαγμάτων διὰ τὴν χορήγησιν τῆς τοιαύτης βοηθείας, ἥτις ἐν τέλει –παρὰ τὴν πλήρη ὑποχώρησιν τῶν ἡμετέρων εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Δυτικῶν- ὑπῆρξε μηδαμινή.

Καὶ ταῦτα πάντα ὑπὸ ἕν διάχυτον πνεῦμα ἀπαισιοδοξίας καὶ μοιρολατρικῆς διαθέσεως, ἕνεκα διαδεδομένων πληροφοριῶν περὶ ἐπικειμένης ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου (τὸν ὁποῖον τότε ἐταύτιζον μετὰ τοῦ Μωάμεθ τοῦ μετέπειτα Πορθητοῦ), ὅστις ἐθεωρήθη ὅτι «ἦτο γεγραμμένον» νὰ κυριαρχίσῃ προσωρινῶς εἰς τὸν Ἁγιον Τόπον τῆς Κωνσταντι- νουπόλεως («Τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστὼς ἐν τόπῳ Ἁγίω») μέχρι τὸ τέλος τοῦ Κόσμου, τὸ ὁποῖον διεδίδετο εὐρέως ὅτι θὰ ἐγίνετο κατὰ τὸ ἔτος 1491, συμφώνως πρὸς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν τότε ἐσχατολόγων.

Ἴδετε, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, τὰς ὁμοιότητας τῆς τότε ἐποχῆς μετὰ τῆς σημερινῆς καὶ διαπιστώσατε τὴν ἀνάγκην νὰ διδαχθῶμεν ἀπὸ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος καὶ νὰ προσέξω- μεν νὰ μὴ ἐπαναλάβωμεν αὐτά, ἀλλὰ νὰ συνεργήσωμεν διὰ τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας, τῆς ἀκραιφνοῦς Ὁμολογίας μας, τῆς κατὰ Θεὸν βιοτῆς μας καὶ τῆς συνειδητοποιημένης ἐμπράκτου στάσεώς μας εἰς τὴν ἀποτροπὴν τυχὸν ἐπερχομένων δεινῶν.

Διὰ τοῦτο, εἶναι ἀναγκαῖον ὅπως ἅπαντες παρευρεθῶμεν εἰς τὴν σημαντικὴν ταύτην Ἐκδήλωσιν.

Μετ’ εὐχῶν ἐνθέρμων
Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς
Ὁ Δημητριάδος Φώτιος

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ




Την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 3μμ, στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, θα πραγματοποιηθεί :
«Πανελλήνια Κληρικολαϊκή Συγκέντρωση»
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΟΛΕΘΡΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
με την εργώδη ηλεκτρονική διακυβέρνηση, που επιβάλει το ισοπέδωμα συνειδήσεων και κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η παρουσία όλων των ενσυνειδήτων Ελλήνων είναι
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ!

Επίτιμος ομιλητής ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου
Πανοσιολογιότατος +Αρχιμανδρίτης κ. Μεθοδιος
ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ 666....
Για τους Νομούς Θεσσαλονίκης και Καβάλας θα διατεθούν λεωφορεία.
Για την Θεσσαλονίκη:
Νικόλαος Μορφίδης τηλ.κιν.: +30 6976 074 111
Για την Καβάλα:
Ιωάννης Κολοκυθάς τηλ.κιν.: +30 6972 291 676
Περισσότερες πληροφορίες στο inbox των διαχειριστών της σελίδας  "Filoi.tis.Gnisias.Esfigmenou".